Malum Aralık 2019’dan bu yana Çin’de başlayıp kısa zamanda tüm dünyayı etkisi altına alan Koronavirüs Pandemisi (Covid-19) yaşama algımızı yerinden etmiş, davranış tarzlarımız ciddi şekilde etkilemiştir. Evde kal sosyal mesajları hayatımıza yeni bir anlayış getirmiş, aslında çok da özgür bir hayatımızın olmadığı, yaşantımızın toplumla anlam kazandığı bir kez daha belirginleşmiş duruma gelmiştir.
İnsan İKİ türlü hayat ile mükelleftir. Birincisi hayati şahsiye, diğeri hayatı içtima-i’yedir. Hayati şahsiye kendimiz ile alakalı yani şahsımıza karşı olan sorumluluğumuz olup aklı başında olan herkes tarafından yapılması gerekenlerdir. Yemek, içmek, uyumak gibi zorunlu ihtiyaçlardan tutun, hayatımızı ilgilendiren ve hayat levazımatı için gerekli olan her şey ile alakalı gayretlerimizdir. Eğitim, sosyal statü gibi. İctima-i hayat dendiğinde işler bir kademe daha anlam kazanır ben olmaktan biz olmaya evrilir. Buna sosyal varlık olmamızdan mütevellit uymamız gereken ahlaki normlar, sosyal kurallar ve ikinci ya da üçüncü şahıslara karşı vazifelerimiz de diyebiliriz. Şahsi hayatımızı şekillendirmek kendimize karşı olan vazifemiz iken içtima-i hayatta o kadar rahat davranıp ahlaki ve sosyal normları ihlal etmemize müsaade edilmez. Kurallara uymamız istenir. Bu normları, ailemizdeki diğer bireylerden tutun, yakın çevremiz, mahallemiz, şehrimiz ve yaşadığımız ülke ve tabi olduğu normlar, ahlak kuralları, etik kuralları belirler.